Inmiddels ben ik weer thuis. Maar natuurlijk ga ik in gedachte en gesprekken nog veel terug naar Hjerkinn Fjellstue. De terugreis verliep niet helemaal zo als gepland. De trein kwam met zo’n 10 minuten vertraging op het station van Hjerkinn aan. Om daar vervolgens nog eens 1 uur te blijven staan. Er waren werkzaamheden aan het spoor, ter hoogte van Fokstua en die waren uitgelopen. Door deze vertraging liepen we onderweg nog meer vertraging op. Het spoor is veelal maar 1 rails breed. Er moest dus een aantal maal gewacht worden om een trein uit tegengestelde richting te laten passeren. Met bijna twee uur vertraging kwam de trein aan in Oslo.
Voor mij geen ramp of zo. Ik zat prima in de trein, had lunch en boek bij me. En ik zou die twee uur anders op de luchthaven in Oslo moeten doorbrengen. Ik had de laatste vlucht naar Amsterdam geboekt en moest ook nu nog uren op Gardermoen doorbrengen. Ik heb daar een beetje rondgelopen. Dat is wel fijn na een treinreis van 6 uur. We een mooie treinreis. De trein rijdt grotendeels door natuurgebieden. Rijdt langs bossen, valleien, ravijnen, dorpen en steden, door bergen en hier en daar een tunnel.
Het vliegtuig vertrok 10 minuten eerder dus we waren mooi op tijd op Schiphol. Daar stond Anneke mij op te wachten en de vakantie was nu echt ten einde.
Maar wat heb ik het heerlijk gehad! De Fjellstue is een echt familiebedrijf en wordt nu gerund door de 12de en 13de generatie. En je voelt je echt hun gast. Iedereen is altijd even vriendelijk. De kamers zijn schoon en het eten … ja, het eten is voortreffelijk. Er is een ontbijt en dinerbuffet. Bij het ontbijt is er volop keus aan soorten brood en beleg. En ’s avonds zijn er tenminste 3 soorten vlees, rauwkost, groente en een heerlijk toetje. Een puntje van kritiek. De groente is vrij fantasieloos. Altijd bloemkool, broccoli en wortels en soms peulen. En meestal net niet beetgaar, vrij rauw dus. Gelukkig is de rest zo voortreffelijk dat ik hen dat graag vergeef. Ik heb kennisgemaakt met Noorse gerechten, zoals diverse bereidingswijze van lamsvlees, waaronder gezout lamsvlees, een traditioneel kerstmaal. Rendier en eland en natuurlijk verschillende soorten vis.
Maar het meest denk ik terug aan Drottning. Zij heeft mij gegeven wat ik wilde. Waarvoor ik ben gaan paardrijden. Heerlijke tochten door de bergen, bossen en over het fjell. Wat heeft zij mij laten genieten. Dag lieve Koningin van mij, tot volgende jaar!
10 September 2010 at 14:02
Hoi Marian,
Eindelijk heb ik tijd gevonden om al je verhalen te lezen. De prachtige natuur in Noorwegen blijft me aanspreken en ooit kom ik er weer.
Ik heb genoten van je mooie verhalen en kan me heel goed voorstellen dat je het naar je zin hebt gehad. Het lijkt me dan ook fantastisch om op een paard door de Noorse natuur te kunnen galopperen.
De wandelingen die je daarna hebt gemaakt doet me nog denken aan onze vakantie van vorig jaar. Heerlijk genieten van de natuur met al zijn pracht en praal (Mooie foto trouwens van die boomstronk met paddestoelen).
Dan die muskusossen. Het blijven prachtige (oer)beesten. zo van dichtbij bewonderen in de vrije natuur is geweldig. Ik weet nog goed dat wij er ook zo dicht bij hebben gestaan. Een geweldige ervaring was dat!
En wat jij wel hebt gezien en ik niet: een eland met gewei in de vrije natuur. dat heb je weer mooi voor elkaar (gniffel).
Maar goed dat ze jou naar de heuvel hebben laten kijken.
Binnenkort komen we weer langs en dan gaan we het zeker weer hebben over de vakanties.
BTW, heb je geen Lynxen gezien? ik wel in de dierentuin in Frankrijk. Ik heb er een prachtige vergroting van laten maken
en pronkt nu bij ons in de kamer 
27 October 2010 at 17:43
Wat leuk! Zelf heb ik ook op Drottning gereden…net een week voor jou. Ik heb dezelfde brok in mijn keel gevoeld bij het afscheid.